Regulamin SKT
Zasady obsługi finansowej wyjazdów klubowych
Statut PTTK
Stołeczny Klub Tatrzański
przy
Oddziale PTTK Marymont
01-871 Warszawa, ul.Senatorska 11
|
KRÓTKA HISTORIA KLUBU
spisana na nowo
przez Koleżankę Prezes i Redaktora Naczelnego

Powyżej: fragment listu koleżanki XY do
Michała Szurka. Poniżej: znaczek klubowy

|
O
Stołecznym Klubie Tatrzańskim – jak chcemy być postrzegani
|
Początek
istnienia naszego Klubu wiąże się z ciężkimi czasami wczesnych lat
pięćdziesiątych. W 1953 roku rozwiązano Klub Wysokogórski – jego niezależność i
pewna elitarność nie podobała się władzom. Zgodzono się tylko na działalność w
ramach PTTK. Skorzystali z tej furtki ludzie ze środowiska warszawskiego i aby dalej
istniała jakaś organizacja wysokogórska, w dniu 22 kwietnia 1953 r. na Walnym
Zebraniu Oddziału Warszawskiego PTTK powołali Sekcję Taternicką.Jej członkami założycielami byli między innymi: Bolesław Chwaściński,
Krzysztof Eychler, Krzysztof Fiedler, Zbigniew Lesnobrodzki, Julian Łaszkiewicz,
Leszek Łącki, Czesław Mrowiec, Andrzej Niesiołowski, Jerzy Mierzejewski,
Zbigniew Raszczuk, Jerzy Strojny, Jerzy Sawicki, Jan Staszel, Justyn
Wojsznis, Jan Zaunar.
Do Sekcji wstąpiło około 250 osób, a jej pierwszym
prezesem był przez pół roku Krzysztof Fiedler. Stowarzyszenie zmieniało nazwę,
najpierw na Sekcję Alpinizmu (1 stycznia 1955), potem na Stołeczne Koło
Taternickie (od 1 lipca 1956), Stołeczne Koło Tatrzańskie (1959). W marcu 1961
roku zyskaliśmy obecną nazwę: Stołeczny Klub Tatrzański przy Oddziale
Żoliborskim PTTK. Po „odwilży” w 1956, kiedy reaktywno KW, Sekcja (a
potem Klub) rozpoczęła samodzielne życie. Prezesami byli kolejno Julian
Łaszkiewicz (do 1970), Andrzej Niesiołowski (1970-74), Maciej Kołaczkowski
(1974-76), Michał Misiurewicz (1976-78), Leon Kossobudzki (1978-1983), Piotr
Misiurewicz (1983-1991), 1991 – 1993 Leopold Pieczyński (1991-1993), ponownie
Piotr Misiurewicz (1993 – 2001) i niżej podpisana Elżbieta Jaworska (od
2001).
Stołeczny
Klub Tatrzański nie stanowił konkurencji dla Klubu Wysokogórskiego, a raczej był jego
uzupełnieniem. Wiele osób należało do obu organizacji, między innymi Andrzej
Zawada. Od lat sześćdziesiątych do osiemdziesiątych SKT organizował wyjazdy
wspinaczkowe (bardzo często w góry Jugosławii) i eksploracyjne (na przykład w Hindukusz).
Od lat sześćdziesiątych roku dużą popularnością cieszyły się obozy
tatrzańskie, zarówno letnie, jak i zimowe. Propagowaliśmy zimową turystykę
kwalifikowaną. Prowadziliśmy szkolenia dla początkujących.
Od powstania PZA
w 1974 r. istnieje przy SKT Sekcja Alpinizmu. Była ona pierwszą sekcją
zarejestrowaną w PZA. Jej pierwszym kierownikiem został Maciej Popko,
dalszymi byli kolejno Janusz Jeleński, Wiesław Szlenk, Piotr Misiurewicz,
Aleksander Ziołecki (senior), Andrzej Piątek, Aleksander
Ziołecki junior, Anna Kubala, ponownie
Maciej Popko i obecnie Jacek Krukowski.
Od 1976 roku przy SKT
działa prężnie Terenowy Referat Weryfikacyjny Górskiej Odznaki Turystycznej, w
skład którego wchodzi sześciu Przodowników Turystyki Górskiej.
Jak w każdym klubie
górskim, przeżywaliśmy też górskie śmierci koleżanek i kolegów. Najbardziej
tragiczny był dzień 18 marca 1993 roku, gdzie lawina na stoku Sławkowskiego
Szczytu zabrała sześciu członków Klubu. Zginęli wtedy Zofia Klauznicer, Jerzy
Murach i Jerzy Rowicki, a bardzo ciężko poszkodowany został ówczesny prezes
Klubu, Piotr Misiurewicz.
Za
swoją działalność Klub otrzymał następujące odznaczenia:
w 1974 r HONOROWA ODZNAKA PTTK
w 1990 r. MEDAL KTG ZG PTTK
w 2003 r. MEDAL 50-lecia PTTK
w 2008 r. ODZNAKĘ
HONOROWĄ „ZA ZASŁUGI DLA TURYSTYKI”
od
Ministerstwa Sportu i Turystyki.
Obecnie Klub zrzesza około
150 osób, w większości są to osoby o dużym doświadczeniu górskim i samodzielne.
Dlatego Klub nie organizuje już wypraw na większą skalę, natomiast większość
członków wyjeżdża nawet w wysokie góry Europy i świata na własną rękę
(Pireneje, Korsyka, Gorgany, Alpy). Ponadto z doświadczeniem wiąże się
nieubłaganie wiek, zatem wyjazdy krajowe mają mniejszy charakter sportowy niż
20-30 lat temu. To nie zmienia faktu, że członkowie Klubu są bardzo aktywni
turystycznie, na swoje możliwości. Duże znaczenie ma dla nas nasza stanica w
Puszczy Kampinoskiej, posiadana dzięki porozumieniu z Parkiem Narodowym.
Stanowi ona cel cotygodniowych wycieczek po Puszczy, zarówno krótkich, jak i
możliwie długich, nawet 25 kilometrowych. Pozwala to nam dbać o kondycję na
naszym płaskim Mazowszu.
Od początku istnienia klubu chcieliśmy
mieć własne pismo. W 1953 i 1954 roku ukazały się trzy numery biuletynu
„Krzesanica” (redagowanego przez Jerzego Sawickiego), przez wiele następnych
lat Zarząd Klubu wydawał odbijane na powielaczu „Komunikaty”. W 1997 roku
„Komunikaty” zostały przekształcone w „Wiadomości”, redagowane przez Michała
Szurka. „Wiadomości” zawierały, oprócz informacji przydatnych w danej chwili, wspomnienia
wielu kolegów a także wywiady z naszymi sławnymi kolegami. W pierwszym numerze
zamieszczony został na przykład arcyciekawy wywiad-rzeka z Andrzejem Zawadą.
„Wiadomości” ukazywały się do roku 2003, kiedy to założyliśmy własną stronę
internetową www.skt.waw.pl , do
odwiedzenia której serdecznie zapraszamy. Można na niej znaleźć informacje z
życia klubu, o planowanych wyjazdach, prelekcjach i spotkaniach, mapy,
wspomnienia, zdjęcia a także wiersze i opowiadania.
Za mocny punkt naszej działalności
uważamy czwartkowe prelekcje i spotkania środowiskowe, organizowane co tydzień
od godz. 17:30. Są to spotkania z ludźmi gór, podróżnikami, połączone z pokazami slajdów i filmów. Wśród
naszych prelegentów byli tacy ludzie jak Wiktor Ostrowski, Bolesław
Chwaściński, Zbigniew Rubinowski, Ryszard Czajkowski, Wanda Rutkiewicz, Michał
Jagiełło (wielokrotnie), Zbigniew Skoczylas, Andrzej Kuś, Tadeusz Piotrowski,
Leszek Łącki, Leszek Cichy, Anna Czerwińska, Andrzej Zawada (wielokrotnie) i
wielu innych.
Organizowaliśmy poetyckie
wieczory autorskie Zofii Erdmanowej, Anny Milewskiej-Zawadowej, Anny
Klemensiewicz-Skoczylas i Tomasza Wasilczuka, gościliśmy Stefanię Grodzieńską.
Pokazywaliśmy filmy. Ali Świeżyńskiej „Droga do Heratu”, Szymona Wdowiaka
„Nepalskie ścieżki” i „Trony bogów”, Andrzeja
Zajączkowskiego „Temperatura wrzenia”, „Pamięć”, Ósmy kontynent”, Wandy
Rutkiewicz i Krzysztofa Langa „Gdybyś przyszedł pod tę ścianę”, Stanisława
Jaworskiego „Gdyby to nie był Everest”, Sergiusza Sprudina „Hindukusz” oraz
Andrzeja Skoczka i Krzysztofa Kubiaka „Górskie miary Jana Długosza” oraz wiele filmów
Anny Pietraszek.
W 2003 r. obchodziliśmy uroczyście 50
lecie klubu i z tej okazji Michał Szurek opracował książkę poświęconą SKT i
jego ludziom. Do książki tej zebrał teksty, inne sam napisał, opracował całość,
również graficznie. Zawarł w niej różne informacje i wspomnienia. Książka ta
została powielona kserograficznie w kilku egzemplarzach a teraz oczekuje na
uzupełnienie i profesjonalne wydanie. Z tej samej okazji 50-lecia stworzyliśmy najzupełniej amatorski zespół „BARANIE ROGI” i program, na który złożyły się specjalnie napisane przez Michała piosenki turystyczne. Po zmianie nazwy na „Swobodne Towarzystwo Śpiewacze STARA ROBOTA” i po przedstawieniu około dziesięciu premier, zespół stał się wizytówką klubu znaną i lubianą w szerokim światku turystycznym PTTK (i nie tylko). Z okazji obchodów 60-lecia powstania Klubu zespół będzie miał zaszczyt zaprezentować się jeszcze raz.
W 2010 r. Stołeczny Klub Tatrzański był organizatorem XXX Jubileuszowego Zlotu Klubów Górskich PTTK, który odbył się
w dniach 21 – 23. 05.2010 r. i stanowił swoistą rewolucję w dotychczasowej historii zlotów. Otóż założyliśmy odważnie,
że odbędzie się …… na nizinach !!! Postanowiliśmy pokazać siebie i to, co charakterystyczne i niezapomniane dla Mazowsza. Wykorzystując fakt, że rok 2010 ogłoszono rokiem Fryderyka Chopina, ruszyliśmy Jego śladem. Odwiedziliśmy Żelazową Wolę, Brochów, Tułowice i Puszczę Kampinoską. Pomysł sprawdził się znakomicie, w zlocie wzięło udział około 60 osób.
A
może i Ty/Pan/Pani wstąpi do naszego Klubu? Zapraszamy na prelekcje i
spotkania :
czwartki
od 17:30 do 19:30 w sali Zarządu Głównego PTTK przy ul. Senatorskiej 11.
Poniżej:
Elżbieta Jaworska i Józef Nyka w chatce SKT w Puszczy Kampinoskiej.

|